(vrij naar Boudewijn de Groot)

Lopend of fietsend, het ging met mij in deze recente partij tegen Martin v.Z. eerst prima bergop, met op de top een mooi uitzicht op een diep in vijandelijk gebied binnengedrongen loper. Maar helaas, daarna ging het steil bergaf, tot diep onder NAP, denk aan Death Valley of zelfs de Dode Zee.

Wit: Martin van Zaanen
Zwart: Erik Vos
Hoofddorp, 2 oktober 2023
Frans, onregelmatig



Deze partij tegen John is net als die tegen Wim een geval van wisselende kansen, hoewel in iets mindere mate.

Na een ietwat mislukte Colle-opening door mij won John een pion, maar zijn daaropvolgende loperoffer was slecht, waardoor ik enige tijd voordeel had. Na een blunder aan mijn kant, waardoor ik een kwaliteit weggaf (het lijkt wel of dit normaal begint te worden) kwamen we in een eindspel van een paard tegen twee pionnen, dat volgens Stockfish remise was, maar waar volgens mij John toch de beste kansen had, omdat mijn koning was gebonden aan zijn verbonden vrijpionnen op de koningsvleugel. Maar hij gaf ze weg, en vanaf dat moment lagen de kansen weer aan mijn kant.

Uiteindelijk besloten we tot remise, op een moment dat Stockfish mij nog groot voordeel gaf, maar zonder een voor stervelingen te begrijpen winstweg te laten zien.

Wit: Erik Vos
Zwart: John van Santen
Hoofddorp, 16 oktober 2023
Colle

Noot: na een eerste snelle analyse meende ik dat de manoeuvre Pe2-d4-f3-d2 altijd winnend was, en dat meldde ik ook aan John. Het blijkt dus dat dit alleen zo is als zwart ...a3 gespeeld heeft.

Grootmeester Hein Donner heeft ooit gezegd of geschreven dat zijn onverdiende overwinningen de meest bevredigende* zijn. Na onderstaande partij tegen Wim waren we het er roerend over eens dat mijn winst onverdiend was, maar erg tevreden was ik toch niet. Echter, na de computer-analyse moet ik zeggen dat er achteraf toch wel sprake bleek te zijn van enig inzicht aan mijn kant.

Al vroeg ik de partij verloor ik een kwaliteit, en met bovendien een buitenspel staande loper stond ik voor de vraag of doorspelen nog wel zin had. Ik zag wel wat compensatie: Wims koning stond niet erg veilig, en hij had een zwakke pion op d6. Dat vond ik voldoende om door te gaan, en het werd nog een lange partij. Wel kwam ik steeds moeilijker te staan, maar ik hield stand.

Vanaf zet 47 gebeurden, althans volgens de computer, vreemde dingen. Wim deed een aantal zetten die steeds de winst weggaven, waarna ik steeds zetten deed die de remise (door eeuwig schaak) weer weggaven. Zijn koning stond inderdaad onveilig.

Het duurde toch nog enige tijd voor ik er in slaagde mijn dame in de buurt van zijn koning te krijgen. Wim maakte het kort, maar zijn koning zat dusdanig in een matnet dat ik toch wel gewonnen zou hebben, althans zou hebben moeten winnen.

* Ik kon geen originele bron vinden, en de gegooglede tweedehands versies van deze one-liner geven alle een verschillende kwalificatie aan Donners gemoedstoestand na zo'n overwinning; wel waren alle positief in de overtreffende trap.

Wit: Erik Vos
Zwart: Wim van der Schoor
Hoofddorp, 18 september 2023
Hollands, Leningrader



In de laatste ronde van dit seizoen speelde ik met wit tegen Martin van Zaanen. Al snel kwam ik in een rare stelling terecht, waarin ik niets beters wist te doen dan opportunistisch te gaan spelen. Vrijwel de hele partij had ik het gevoel voor remise te moeten vechten.

Hoe anders was de beoordeling door het duo Fritz 18/Stockfish 14. Op grond van hun waarderingen kan de partij vanaf zet 5 in vijf fasen worden verdeeld:
    1. 5-15 licht tot matig voordeel voor wit,
    2. 16-23 licht tot matig voordeel voor zwart,
    3. 24-33 en 50 remise,
    4. 34-49 groot tot winnend voordeel voor zwart,
    5. 51-55 winnend voordeel voor wit.
    
Opvallend was dat in de eindfase zwart zijn koning geheel vrijwillig op h5 opsloot in een matnet. Na enige tijd zag ik wel de kansen op een mat "van achteren" (Lf7#), maar nooit dat "van voren" (Le2# of Lg4#). En zo eindigde deze enerverende partij tenslotte in een roemloze remise.

Wit: Erik Vos
Zwart: Martin van Zaanen
Hoofddorp, 5 juni 2023
Moderne verdediging

In mijn vorige bijdrage (zie de partij hieronder) memoreerde ik een schitterende partij van IM Manuel Bosboom, die ik kort daarvoor in Wijk aan Zee gedemonstreerd had zien worden. (Inderdaad heeft het eerste team, en in het bijzonder Chenwu, hem inmiddels ontmoet.) Inmiddels heb ik het genoemde boek Chess Buccaneer in mijn bezit, en het lijkt mij aardig deze bijzondere partij hier op te nemen.

Het bijzondere zit hem hierin, dat Bosboom nog in de opening eerst een stuk en daarna een kwaliteit offert, om vervolgens met een toren minder positioneel overweldigend te staan. Zie en geniet!

Wit: Manuel Bosboom (2410)
Zwart: Igor Khenkin (2575)
Haarlem 1997
Slavisch